Wydrukuj tę stronę

O parafii

Według wileńskiego historyka Mirosława Gajewskiego, najwcześniejsze wzmianki archiwalne o Bujwidzach sięgają XVI wieku. Była to posiadłość książęca i królewska, szlachecka i magnacka. Wiadomo, że ludzie zamieszkiwali te tereny od dawna, o czym mogą świadczyć położone w pobliskich lasach kurhany pochodzące z VIII - XII w. Ziemia ta kryje w sobie wiele tajemnic, które odkryć pomogłyby gruntowne badania archeologiczne. 

Wiadomo, że już w 1635 roku w Bujwidzach stał folwark właściciela ziemskiego Cypriana Kamila Brzostowskiego, jednego z najbardziej wpływowych magnatów, który dziedziczyły kolejne pokolenia tej familii. W drugiej połowie XVII wieku z niewiadomej przyczyny Brzostowscy wyrzekli się na korzyść klasztoru augustianów (kanoników regularnych) w Michajliszkach, którzy zarządzali Bujwidzami w przeciągu ponad 100 lat. Pod koniec XVIII w. jedna z panien Brzostowskich wyszła za mąż za Mikołaja Radziszewskiego, ówczesnego marszałka wileńskiego. Miał tu on wybudować pałac oraz kościół. Wiadomo, że pomiędzy Radziszewskimi i mnichami toczył się proces o prawo do własności Bujwidz.

Kościół pw. św. Jerzego w Bujwidzach

Kościół pw. św. Jerzego w Bujwidzach. Według różnych źródeł, projektantem kościoła prawdopodobnie był Wawrzyniec Gucewicz. I rzeczywiście, nie sposób oprzeć się wrażeniu, że fasada kościoła przypomina Katedrę Wileńską, którą, jak wiadomo, zaprojektował Wawrzyniec Gucewicz. Podobnie też jak przy Katedrze, wiernych witają rzeźby św. Stanisława i św. Kazimierza. Oryginalną cechą wnętrza kościoła są chóralne balkony. W 1982 roku kościół spłonął podczas pożaru. Jak opowiadają miejscowi mieszkańcy, o odbudowę kościoła parafianie zwracali się wówczas nawet do najwyższych władz w Moskwie. 

Znajdująca się obok kościoła kaplica św. Floriana, zbudowana w kształcie piramidy, chowa w sobie groby rodziny Radziszewskich – fundatorów kościoła. W kościele do dziś zachował się oryginalny ołtarz z żużla rudy żelaza z XVIII wieku, w kaplicy św. Floriana można zobaczyć oryginalną trumienkę z XVIII wieku, w której miały być przechowywane relikwie św. Floriana.



Poprzednia strona: O parafii
Następna strona: S. Wanda Boniszewska